یکشنبه , مرداد ۱, ۱۳۹۶ ۳:۲۰ ق.ظ
خانه » سیاسی » بین الملل » شناورهای متحد و سیاست های شناور
ناو جنگی

شناورهای متحد و سیاست های شناور

سینا صیاد- دانشجوی دکتری روابط بین الملل: تحلیلی بر دستاوردهای رزمایش جمهوری اسلامی ایران و چین در آبهای خلیج فارس

سینا صیاد

سینا صیادآبان ماه ۱۳۹۵ وزیر دفاع جمهوری خلق چین که در صدر هیئتی نظامی به تهران سفر کرده بود با سرلشکر محمد باقری رئیس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران دیدار و گفت‌وگو کرد. سپس رئیس ستاد کل نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در مورد آن دیدار اعلام کرد که روابط سیاسی و دفاعی ایران و چین از پیشینه بسیار خوبی برخوردار است. وی افزود که جمهوری خلق چین و نیروهای مسلح این کشور از دوستان بسیار خوب ما بوده و جمهوری اسلامی برای توسعه و تعمیق همکاری‌های دفاعی و نظامی از جمله برگزاری رزمایش‌های نظامی میان دو کشور آمادگی کامل دارد. چندی پس از آن نمایندگان مردم در خانه ملت، با مثبت خواندن گسترش روابط میان ایران و چین در حوزه نظامی، تأکید کردند که این مسئله به افزایش صلح و ثبات در منطقه خواهد ‌انجامید.

اکنون و پس از گذشت قریب به یکسال از آن دیدارها، خبرگزاری‌های رسمی جمهوری اسلامی ایران از رزمایشی گزارش کرده‌اند که مشروح آن بدین گونه است. روز یکشنبه ۲۸خرداد۱۳۹۶(۱۸ژوئن) پس از جدا شدن ناوشکن جمهوری اسلامی ایران الوند و یک بالگرد ضد زیردریایی از نیروی دریایی ارتش از اسکله منطقه یکم نداجا و همچنین ملحق شدن ناوشکن جمهوری اسلامی ایران البرز از ناوگروه چهل و هفتم این نیرو، ناو لجستیکی و ناوشکن‌های نیروی دریایی کشور چین نیز به منظور برگزاری تمرین مشترک دریایی، بندرعباس را به مقصد شرق تنگه هرمز و دریای عمان ترک کردند. قریب به ۷۰۰ نفر از کارکنان ناوگروه نیروی دریایی کشور چین و قریب به ۷۰۰ نفر از کارکنان نیروی دریایی راهبردی ارتش جمهوری اسلامی ایران در قالب پست فرماندهی و کنترل، هدایت عملیات، عملیات پرواز بالگرد و حضور دو ناوشکن ما در صحنه دریا این تمرین مشترک را انجام دادند و دو طرف، به نمایش توان نظامی و تجربیات خود پرداختند. رزمایش یا «مانور نظامی» به تمریني نظامی در مقیاس بزرگ گفته می‌شود که در آن روش‌هاي گوناگون رزمی اجرا و شبیه‌سازی می‌شوند. رزمایش(آزمایش رزم) در واقع به مفهوم شبیه‌سازی شرایط جنگی است و هدف از آن آزمودن و همچنین آموختن شگردهای جنگی است. از این روی، طرفین از نامیدن گروه یا کشور خاصي به عنوان دشمن اجتناب خواهند کرد.

اما آن چه در درجه اول حائز اهمیت است، اهداف این مانور و نوع همکاری و اتحاد دو کشور است. به راستی چه نوع اتحادی میان دو کشور حاکم است و کدامین تهدید مشترکی، سبب این همکاری شده است؟ برخی کارشناسان بر این عقیده اند که برگزاری رزمایش، دلیلی بر وجود تهدید مشترک نیست، اما نمی‌توان این نکته را هم نادیده گرفت که حداقل نشانه این قبیل رزمایش‌ها، وجود دوستی و قرابت اعضا و طرفین مشارکت کننده در رزمایش است. مروری به رزمایش‌های یک سال گذشته نیز دلیلی بر این ادعا است. آبان ۱۳۹۵ رزمایش ضد تروریستی با مشارکت چین-عربستان برگزار شد. بلافاصله پس از آن، تفنگداران نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در اوکینوای ژاپن، رزمایشی را برگزار کردند. پس از آن، رزمایش ناو هواپیمابر چینی در اقیانوس آرام برگزار شد که باعث نگرانی کشورهایی چون ژاپن و تایوان گردید. چندی پیش نیز، مقامات چینی از مانورهای مشترک ایالات متحده و کره جنوبی، ابراز نگرانی نمودند. این روند همچنان ادامه دارد و اخبار نیز حاکی از این است که در ماه جاری، ناوگان دریای چین، به سوی دریای بالتیک حرکت کرده و در رزمایش مشترکی با نیروی دریایی روسیه همکاری خواهد نمود.

در جهان واقع گرایان، منافع ثابتی وجود ندارد و هیچ اتحادی، به منزله دوستی همیشگی و پایدار نیست. اما آن چه مسلم است، ساده انگاری است که با وجود سیاست‌های شناور چنین متحدانی در این دریای متلاطم که هر روز، باد به سویی می‌وزد، دل به بادبان شناورهای شان خوش کنیم و از مانور و نمایش توان نظامی قدرت‌های بزرگ، به شعف و پایکوبی بپردازیم. با روی کار آمدن دونالد ترامپ و خروج ایالات متحده از اقیانوس آرام، دور از ذهن نبود که این بار چین خواهان ماجراجویی باشد و ناوگان خود را به سمت خاورمیانه گسیل دارد. زیرا این گونه می‌تواند با ایجاد موازنه قدرت در منطقه و در مقابل رقیب خود، اهرم فشاری در دست داشته باشد. موازنه قوایی که تنها منافع را می‌شناسد و ایران و عربستان و سایر بازیگران، تنها ابزاری برای رسیدن به هدف هستند. به عبارت دیگر، همان گونه که واقع گرایان تأکید دارند: «هدف؛ وسیله را توجیه می کند».

درباره ی هرمس

همچنین ببینید

تروریسم و شبکه های اجتماعی

شبکه های اجتماعی و تداوم حیات تروریسم

ژیلا احمدی – دانشجوی دکتری روابط بین‌الملل شبکه‌های اجتماعی چه تأثیری بر گسترش افکار و …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *