جمعه , مرداد ۶, ۱۳۹۶ ۳:۱۹ ق.ظ
خانه » یادداشت » می نویسم پس هستم یا می نویسم تا نباشم
نوشتن

می نویسم پس هستم یا می نویسم تا نباشم

دکتر افشین زرگر، عضو هیأت علمی دانشگاه ازاد کرج

مسئله هنوز هم این است: بودن یا نبودن
ولی این بار با معنایی متفاوت تر از قبل
یکی می نویسد تا بودنش را معنا بخشد، تا در جهان خود حضور داشته باشد، اثر تولید کند، حرف های دلش را که به زبان نمی تواند بیاورد به قلم بسپارد، تا او به جایش سخن گوید، خلاصه می نویسد تا باشد…
یکی هم هست که می نویسد تا نباشد، آری شاید عجیب به نظر برسد، ولی واقعاً چنین کسی هم می تواند وجود داشته باشد
او نیز می نویسد تا به بودنش معنا ببخشد ولی نه از جنس اولی، او می نویسد تا از این جهان روزمرگی ها، کلیشه ها، حرف ها و رفتارهای بی محتوا جدا شود، از حضور در این روزگار بی معنا رها گردد، او می نویسد تا از همه مادیات جهان، حتی جسم خود جدا شود، تنها روح باشد و آزاد و رها به هر جایی که می خواهد پر بکشد، او می نویسد تا مثل این آدم های غرق در وهمیات، خرافات و مزخرفات نباشد، او می نویسد تا در میان کرم هایی که در هم می لولند فرو نیافتد، می نویسد تا از این آدم هایی که بیهوده خوش اند دور شود، او هم حرف هایش را به قلم می سپارد تا به جایش سخن گوید و خود بر فراز ابرها می نشیند و گاهی به این همه دردهای ناتمام بشر می گرید و زمانی هم از زنده بودن انسانیت در میان انسان ها تبسم می کند و با نسیم، آواز خوش زندگی سر می دهد.
نوشتن چه برای بودن یا نبودن زیباست، هر دو انسان را می تواند به کمال برساند، ولی دومی چیز دیگری است، از جنس کمیابی، نادر بودن، در اقلیت محض قرار داشتن
نوشتن برای نبودن، برای دور شدن از زمین آدم های حسود، ریاکار، متظاهر، دروغ گو، متکبر، خودخواه، جاهل، خشک مغز، اسیر وهمیات، غرق در مادیات، زندانی زر و زور، و از همه بدتر ضدبشر، بی نهایت زیباست، هیچ چیزی را با آن نمی توان مقایسه کرد.
قلم برای چنین انسانی واقعا هم توتم است، او به قلم سوگند یاد می کند تا همواره به حقیقت وفادار بماند، تا هرگز مانند ناانسان ها نباشد، و ننوشتن برای چنین انسانی یعنی مرگ، یعنی بی معنا شدن، انگار که هرگز به دنیا نیامده است.
همواره می نویسم تا نباشم، در این زمان و مکان لبریز از بیهودگی های پوچ، فریب های بزرگ، خشونت های جاهلی، ظلم های حیوانی، اسارت های خود ساخته، قفس های کژ اندیشی…
می نویسم ولی نه برای جاه و مقام و زر و زور،
می نویسم برای حقیقت، آن حقیقتی که برای همگان تنها یک معنا دارد: حقیقت…

درباره ی هرمس

همچنین ببینید

تروریسم و شبکه های اجتماعی

شبکه های اجتماعی و تداوم حیات تروریسم

ژیلا احمدی – دانشجوی دکتری روابط بین‌الملل شبکه‌های اجتماعی چه تأثیری بر گسترش افکار و …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *